از عجایب عشق همین است

تنها همان آغوش آرامت می کند

که دلت را به درد می آورد

بگو دور از آن نگاه

در چشمه کدام تبسم بشویمت؟؟

يادت اي دوست بخير

بهترينم خوبي؟

خبري نيست ز تو؟

دل من مي خواهد

كه بداني بي تو

 كه دلم اندازه دنيا تنگ است

مي سپارم همه زندگيت را به خدا

خود را به كه بسپارم ؟

وقتي كه دلم تنگ است

پيدا نكنم همدل

دل ها همه از سنگ است

گويا كه در اين والي

از عشق نشاني نيست

گر هست يكي عاشق

آلوده به صد رنگ است!

سال ها دل غرق آتش بود و خاکستر نداشت

بازکردم این صدف را بارها گوهر نداشت

از تهیدستی قناعت پیشه کردم سال ها

زندگی جز شرمساری مایه ای دیگر نداشت

هرکجا رفتم به استقبالم آمد بی کسی

عشق در سودای خود چیزی از این بهتر نداشت

بارها گفتی ولی از ابتدای عاشقی

قصه سرگشتگی‌هایت مگر آخر نداشت

سالها بر دوش حسرتها کشیدم بار عشق

هیچ دستی این امانت را ز دوشم برنداشت

کاش می آمد و می دیدم که از خود رفته ام

آنکه عاشق بودنم را یک نفس باور نداشت

آسمان یک پرده از تقدیر را اجرا نکرد

گویی از روز ازل این صحنه بازیگر نداشت

ناله ما تا به اوج کبریا پرواز کرد

گرچه این مرغ قفس پرورده بال و پر نداشت . . .

جز نداشتنت.نخواستنت.راندنت.باختنت.رفتنت.نماندنت

با او و هزاران اوی دیگر بودنت

بدون مکث پاسخ منفی دادنت

و عشقی نیست جز عشق به چشمان ناز تا ابد روشنت

این را برایت نوشته بودم باز هم مینویسم:

«هر ستاره شبی است که از تو دورم.آسمان چه پر ستاره است.»

می برم.تا که در آن نقطه ی دور
شستشویش دهم از رنگ گناه
شستشویش دهم از لکه ی عشق
زین همه خواهش بیجا و تباه

می برم تا ز تو دورش سازم
ز تو.ای جلوه ی امید محال
می برم زنده بگورش سازم
تا از این پس نکند یاد وصال

اينجا من هستم ؛ سکوتي محض
سکوتي شکسته و درهم بخاطر هر روز نديدن تو
اينجا من هستم ؛ تهي از زندگي و روزمره‌گي
خالي‌تر از هميشه؛ با کلافي درهم و پيچ در پيچ

معني سکوتم را با چشمانم برايت بارها فرستاده‌ام
اينجا من هستم با آوازي که هرگز نشنيدي
من هستم و سازي مبهم
اينجا من مانده‌آم تنها در پس اندوه صداي کهنه سازم
من هستم و گلي پرپر شده از عشقي کور
من هستم و يکرنگي شکسته‌ام
اينجا در شهري دور من مانده‌ام به انتظار هر لحظه که ميايي
در شهري خاک گرفته و غروبي تنگ
که سينه‌ام را هر آن مي‌درد
اينجا من مانده‌ام و سرمايي که استخوانم را داغان کرده است
من هستم ، سيمايي شکسته‌تر از هميشه
اينجا من هستم و خيال هميشگي چشمان کبود تو

حتي كلمات هم دگر از نوشتن دردهايم عاجزند...

ودر این زمان که تاریکی بر روشنایی چیره شده

تمام لحظه ها را آجری

و از هر آجری ديواری ساختم.

هوايی برای نفس کشيدن نيست

و گامهای زيادی تا فاصله ...

ناز دانۀ من!

اگر حجم ثانيه‌ها امانت دادند، بدان:

به اندازه تمام انتظارها، بی قرارت بوده‌ام

تو همواره

و در تمام حالات به استقبال من آمده‌اي

ولي من هنوز

جرأت روبرو شدن با تو را ندارم

از خود شرم دارم

از اين كه هنوز پاك و خالص نشده‌ام

آن نشده‌ام كه تو مي‌خواهي

ولي در كارم ، مرا آماده كن

دلم برای کسی تنگ می شود که دست هایم هنوز گرمی دستانش را در نیافته است.

کفشهایت چه خوشبختند

در پا به پای تو

مثل چشمهایم!

هستی و

نمی بینم؛

تو می چسبی

مثل بوی پیپ

برای دیگران؛

به اجبار زندگی ست

دوستت دارم ها!!!

حالا تو هی بگو

” تویی زندگی ام “

از تو نه شعری می خواهمُ

نه نگاهی،

گاهی فقط

یک لبخند / یک لبخند

برایم بخند...

مي‌روم شايد كمي حال شما بهتر شود،

 مي‌گذارم با خيالت روزگارم سر شود،

 از چه مي‌ترسي برو ديوانگي‌هاي مرا،

 آنچنان فرياد كن تا گوش عالم كر شود،

 مي‌روم ديگر نمي‌خواهم براي هيچ كس ،

حالت غمگين چشمانم ملال‌آور شود ،

بايد اين بازنده‌ي هر بار ،

جان عاشقم،

تا به كي بازيچه اين دست بازيگر شود ،

ماندنم بيهوده است

امكان ندارد هيچ وقت ،

اين منِ ديرينِ من يك آدم ديگر شود

اگه تنهام گذاشتی

از تو ممنونم

اگه دوستم نداشتی

از تو ممنونم

که با اینهمه احساس

واسه برگشتنم راهی نزاشتی

از تو ممنونم

حلالم کن

اگه عاشق نبودم

حلالم کن

اگه دلبسته بودم

ازم بگذر

اگه دیوونه بودم

از تو ممنونم

که یادم دادی عشق رو

ولی از گریه هام خبر نداشتی

از تو ممنونم

که یادم دادی عشق رو

واسه برگشتن راهی نزاشتی

دوستم نداشتی

آیینه ها دچار فراموشی اند

چشمانم هوای گریه دارد

ولی می داند

که خشکی زمین

باران چشمانم را نمی خواهد

می داند

که هر چه بگرید

زمین سیراب نمی شود

چه سخت ست

که سیــــــــــــــراب نشود و

با بخار کردن اشکهایم

همه را بســــــــویم روانه ســـــــــازد

ممکن است

دیگر نگـــــریم؟

در حجم خالی حضورت،

تمام لحظه ها را آجری

و از هر آجری ديواری ساختم.

هوايی برای نفس کشيدن نيست

و گامهای زيادی تا فاصله ...

ناز دانۀ من!

اگر حجم ثانيه‌ها امانت دادند، بدان:

براي خريدن عشق

هر کس هرچه داشت آورد

ديوانه هيچ نداشت و گريست

گمان کردند چون هيچ ندارد مي گريد

اما هيچکس ندانست

که قيمت عشق اشک است

می خواهم همیشه بگریم

باشد همه بپندارند

هیچ ندارم

ولی تو قیمتش را بدان

که عشق به عاشق بودن توست

روزی آمدی

زندگی کردی و لحظه ها گذشت

و آنگاه که رفتی

کوله باری از خاطرات تو باقی ماند برایم

هر چند خاطره انگیز بود لحظه به لحظه ای که در کنارم بودی

اما اکنون دلتنگم از نبودنت...!!!

 از دختر مهاجر

برایم بگو

او که میان

دوست داشتن و رسم زمانه

می باید

یکی را انتخاب کرد

و او عشق را

برگزید و

ایمان به عشق

در او جانی تازه دمید

تا با آنکـــه دوستش دارد

بایستد و یکی شود

و دوباره

بی خواب شدم

آن شب بــــــار دیگر

غریبانه

 گــــــــریه کردم

و کسی نبود مرهم غم و غصه من

سخت آســـــان تنهایی

عذابم می دهد

و فقط منتظــر توام

خلوتی که برای خودم ساختم

غرق نیاز به تو

بیا خـــوب من

سفــــره غــــــــم را جمع کن

و دربه دری بی انتها را

در مسیر قــــرار بده

و مرا

تنها به شوق ماندن در کنارت

دلخوش کن

اگر ماه بودم،

به هر جا که بودم،

سراغ تو را از خدا می گرفتم؛

و گر سنگ بودم،

به هر جا که بودی،

سر رهگذار تو جا می گرفتم.

اگر ماه بودی،

به صد ناز

شاید،

شبی بر لب بام من می نشستی؛

و گر سنگ بودی،

به هر جا که بودم،

مرا می شکستی!

کوچه وقتی که نباشی رگ خشکیده ی شَهره

ماه تو گوش خونه گفته دیگه با پنجره قهره

سقف دلبستگی بی تو واسه من سایه نداره

دلم از روزی که رفتی دیگه همسایه نداره

تو پی کدوم ستاره پشت ابرا خونه کردی؟

رفتی و چیزی نگفتی!! گریه رو بهونه کردی!

من سوال ساده ی تو ،تو جواب مشکل من

ردپای رفتن تو روی صحرای دل من!!!

وقتی آسمون شب هام زیر سایه ی چشاته،

وقتی حتی این ترانه رنگ غربته صداته

نمی ذارم این دو راهی سر راه ما بشینه!!!

نمی ذارم این جدایی رنگ فردا رو ببینه!!!

شبو با فانوس اشکت می برم به روشنایی

با تو می رسم دوباره به طلوع آشنایی!!!

می دونم هر جا که باشی،دل تو اهل همینجاست

واسه ی من و تو اینجا،اول و آخر دنیاست!!!