راهی بجز گریز برایم نمانده بود

این عشق آتشین پر از درد بی امید

در وادی گناه و جنونم کشانده بود

رفتم که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم

در لابلای دامن شبرنگ زندگی

رفتم ، که در سیاهی یک گور بی نشان

فارغ شوم ز کشمکش و جنگ زندگی

روحی مشوشم که شبی بی خبر ز خویش

در دامن سکوت بتلخی گریستم

نالان ز کرده ها و پشیمان ز گفته ها

دیدم که لایق تو و عشق تو نیستم ....

 رودهاي تشنه را سيراب كنم

 اگرگل بودم شاخه اي از گل تقديم وجودت

 مي كردم

 اگر اشك بودم به پايت مي گريستم

 و اگر محبت بودم آهنگ دوست داشتن را

  برايت مي خواندم

 ولي افسوس كه نه بارانم و نه گل و نه

اشك و نه محبت

 ولي هر چه هستم

در حقیقت چهار آوا هستند که سخن می گویند.

دو تا از آنها که مرئی هستند ٬ رابطه ای متفاوت

 از دو آوایی دارند که نامرئی هستند.

شاید دو آوای مرئی ٬ مشغول بحثی خشونت بار

 در زمینه مسایل مادی باشند.!

اما ارواح آنها در صلح هستند و آرزو دارند به

 یکدیگر نزدیک تر شوند.    

دل عشاق سرگردان،سراپای وجود بی وفا معشوق را پروانه می کردم...

مجنون صحرا گرده بی سامان،هزاران لیلی ناز آفرین را کوه به کوه

آواره و دیوانه می کردم...

ورسیدن به کمال،یک عشق سکوت است و سخن گفتن چشم،

یک عشق خیال است و خیال است وخیال...

افسوس که از مرگ هم منت بايد کشيد.

روزگار غريبيست

اما شايد سهم من از زندگی همين بوده :

ناله ای بی صدا

         نجوايی بی جواب

                 گريه ای بی امان

                      و در سکوت وهم انگيز خيال

                                                          آرزوی تو را در دل داشتن...

                      باران

                         در چهارسوی من،

تلخ می خندم

                و شیرین می گریم

                               چون نی لبکی که چشمه خون است

برای سرودی

              که گمشده است

                           در انبوه باد

زخم عشق

           تنها پس اندازیست

                                   که دارم...

تو به اندازه تنهایی من خوشبختی

من به اندازه زیبایی تو غمگینم

من چه دارم که تو را در خور؟.....هیچ

من چه دارم که سزاوار تو؟........هیچ...

تو چه داری؟......همه چیز

تو چه کم داری؟.......هیچ...

که ظلم را می دیدم از این مخلوق بی وجدان،سراپای وجود

این مخلوق را ویرانه میکردم.

چرا من جای او باشم؟همان بهتر که او خود جای خود بنشسته

و تاب و توان دیدن این همه زشت کاریهای این مخلوق را دارد.

آری! همان بهتر که او خود جای خود بنشسته...

همه رفتن ولی این دل مارو همون که فکر نمیکردیم سوزوندش....

درست مثل جاذبه زمین است

جاذبه چشمهای تو

با همان ابهت و

                     گیرایی...

دوست دارم برم . می رم . آرزو می کنم تو هم بيای ٬ آرزو می کنم عاشق بشی ٬ آرزو می کنم

آزاد بشی . . .

چشم هايم را می بندم و به تو فکر می کنم ٬ با چشم های معصومت و با نگاه کوچکت ٬ با لبخند

کوچکت و با مهربانی عظيمت .

و چه ساده می توان به تو دل بست ٬ و به تو انديشيد و در تو اميد يافت ...

و چه سخت است لحظه ی ناگهان رفتنت ..

می خوام با تو برم .

دلتنگی های آدمی را باد ترانه ای می خواند
روياهايش را
آسمان پر ستاره نا ديده می گيرد
و هر دانه برفی به اشکی نريخته می ماند.

سکوت
سرشار از سخن های ناگفته است
از حرکات ناکرده
اعتراف به عشق های نهان
و شگفتی های بر زبان نيامده.

در اين سکوت حقيقت ما نهفته است
حقيقت تو و حقيقت من. . .

که هیچگاه مرا ندیده اند

 نگاهت بي نهايت معصومانه است.

قطره هاي اشکي را که بر روي انگشتانم مانده است

مزمزه ميکنم،

 مزه دوست داشتن ميدهد،

سرت را روي شانه هايم ميگذاري و اشکهايت دوباره سرازير ميشود،

از لرزشي که به شانه هايم ميدهي تمام بدنم ميلرزد.

 سرت را بلند ميکنم و به چشمان خيست زل ميزنم،

 بازهم معصومي و بي گناه،

لبريز عشق.

 لبهايم را به روي لبهاي سرخت ميگذارم

و لحظه اي در رويا ميميرم، و تو مرا از اين رويا جدا نخواهي كرد.....

جدایی از عزیزان،

جدایی از هر آنچه دوست داری.

دردناک است آن جدایی.

جدایی از کسی که دل به نزدش می سپاری،

جدایی از همه خوبی و آن عشقی که داری.

دردناک است آن جدایی.

 عشقت را دوچندان کرد...

یادت می آید روزهای اول فقط با چشمانمان حرف می زدیم !

فقط با چشمانمان

و چه خوب همدیگر را می شنیدیم   تو مرا و من تو را !

و چشمانمان پاکتر ومعصومتر از آنی بودن که ما را دچار سوء تفاهم کنند

و چشمانمان پاکتر ومعصومتر از آنی بودند که بی مقدمه  هوای سفر کنند

ولی چه زود به وازه ها پناه  آوردیم

وچه زود الفبای چشمانمان فراموشمان شد

وچه زود تو مرا و من تو را دیگر نشنیدیم و نفهمیدیم

و زبا ن مارا دچار سوءتفاهم کرد

و نیش زبان بی رحمتر از آن بود که دل را بی هوا زخم ...........؟؟؟؟

دلت دل من باشد،چشمانت چشمان من باشد،روحت روح من باشد،تمام وجودت برای من باشد.

آنگاه خواهی دید من چقدر برای رسیدن به تو بی قراری می کنم!

آنگاه خواهی دید چقدر شبها و روزها از دوری تو اشک می ریزم!

آنگاه احساس خواهی کرد من چقدر تو را دوست دارم و احساس خواهی کرد آن عشقی را که تمام وجودم را فرا گرفته است و به من وابسته شده است!

کاش این آرزو تبدیل به حقیقت می شد تا تو مرا بیشتر از همیشه باور داشته باشی!

• نگاه کن !!!

شریان های آبی من

تو را چه صمیمی می تپتد

و مشام جنوبی یم بوی شرقی تو را

چه خوب می شناسد

هیچ کس

شب های تابستان هجده سالگی ام را

به من پس نمی دهد

هیچ کس نمی داند

که اگر کسی با من بود

پاییز از فصل های سال می رفت

و تو آمدی

که همه اردیبهشت ها را

تبسم می کردی

باور کن مرا

تا در فرصت معطر عشق

به شهر کودکی خویش

به بشارت آیم

دستم را به گیر

جز تو هیچ نمی بینم من

جز تو هیچ نمی خواهم

نمی خواهم

و شما

اي گوشهايي

كه تنها گفتن هاي كلمه دار را مي شنويد.

پس از اين

جز سكوت، سخني نخواهم گفت.

و شما

اي چشمهايي

كه صفحات سياه را مي خوانيد

پس از اين جز سطور سپيد نخواهم نوشت.

و شما

اي كساني كه هرگاه حضور دارم

بيشترم تا آنگاه كه غايبم.

پس از اين

مرا كمتر خواهيد ديد...

    مرگي به سادگي

    آب شدن برفها

   و فراموش خواهم شد

  به سادگي از ياد بردن

   كوچ پرستوها

   و باز آمدنم را كسي به استقبال نمي آيد

  و بودنم را كسي جشن نمي گيرد

  من روزي خواهم مرد

• نزدیک به من

ای کاش می توانستی تا ابد در کنارم باشی

اما ممکن نیست

چرا که شخص دیگری در زندگی تو پای نهاده است

• فردا تو می روی

و من سعی می کنم روزهای زندگی ام را بدون تو سپری کنم

اما...اما چگونه

• سعی نکن توضیح بدهی

اشک هات بر روی گونه هایم همه ی گفتنی ها را بیان می کند

و تو می دانی که من تمامیه روزهای عمرم را

با عشق تو سپری خواهم کرد

• اما

به راستی چگونه می توانم بدون تو به زندگی ادامه دهم

• بگذار یک شب دیگر با هم باشیم

که شاید اخرین شبی باشد که رویاهایمان را قسمت می کنیم

چرا که  فردا که تو دیگر اینجا نیستی

تنها در رویاهایم است که همواره در کنارم خواهی بود

در کنار من...

• محبوبم...

امیدوارم که دلبسته ی شخص دیگری گردی

تا همراه با درد هجران طعم دلپذیر عشق را نیز حس کنی

و آن گاه تو بخاطر این نفرین همواره از من متشکر خواهی بود

• اگر روزی کسی را با تمامیه وجودت دوست داشته باشی

حرف مرا بشنو و عشقت را اشک هایت را و طپش قلبت را

و بالا تر از هر چیز برق دیدگانت را دنبال کن

• و آن روزی که عشق را در روح و جانت حس کردی

بی پروا آن را پذیرفته و لبخند خواهی زد

به ندای قلبت گوش فرا ده

و آن گاه خواهی رفت تا با عشق بزرگت هم نشین شوی

• تو را نفرین می کنم...

نفرین می کنم که عاشق دیگری گردی

تا در کنار درد هجران طعم دلپذیر عشق را حس کنی

و آن گاه تو بخاطر این نفرین همواره قدر دان من خواهی بود.

بگذار بشمرم

تو را به عمق و عرض و طول دوست دارم

با احساسات نامرئی

به اندازهء پایان هستی

من تو را مثل هر روز دوست دارم

مثل نیاز انسان به آفتاب و شمع

تو را آزادانه دوست دارم

مثل تلاش انسان برای رسیدن به حق

تو را خالصانه دوست دارم

مثل احساس بعد از دعا

تو را با اندوه قدیمی

و ایمان کودکی ام دوست دارم

با عشقی که سالها گم کرده ام

با نفسم و با معصومیت از دست رفته ام

با اشکها، لبخندها و تمام هستی ام

و اگر خدا بخواهد

بعد از مرگم

تو را بیش از اینها دوست خواهم داشت.

این شعر تا ابد با تو خواهد زیست

حتی وقتی که من دیگر نباشم

یا وقتی که دیگر میان ما عشقی نباشد

شعر عاشقانه بیشتر از آدمها می ماند

عاشقانت تو را ترک می کنند

اما شعر عاشقانه

همیشه با تو خواهد بود

پس بگذار برایت شعری عاشقانه بخوانم!

شعری از اعماق جان،

که مرا به یاد تو آورد ...

شعری که همیشه با تو بماند.

بادهای شرق و غرب را به تو پیشکش می کنم

شعری به تو می دهم که تنها یک جمله است:

"دوستت دارم"

چشمان همیشه منتظری را به تو می بخشم

که در مهتاب می درخشند

و ماه و خورشید را

که از بوسهء آنان

عشق به دنیا می آید.

     آرزوي آمدنت را هم

     مثل سکوت زلال چشمها يت

     به گور خيالهاي محال خواهم برد

     مثل آرزوي لبخندي دور از تمسخر

     اما بدان تا ابد روز آمدنت را فراموش نخواهم کرد

     روزي که حس تازه اي را احساس کردم

     زماني که عشق را درک کردم

     من تو را مي خواهم....

خيلی سخته که بغض داشته باشی ، اما نخوای کسی بفهمه ...

خيلی سخته که کسی رو دوست داشته باشی ، اما ندونه ...

خيلی سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کنی ...

خيلی سخته که عشق رو از نگاه کسی بخونی ، اما نتونه بهت بگه ...

خيلی سخته که سالگرد آشنايی با عشقت رو بدون حضور خودش

جشن بگيری ...

خيلی سخته که روز تولدت ، همه بهت تبريک بگن ، جز اونی که فکر

می کنی به خاطرش زنده ای ...

نداشته باشی ...

خيلی سخته که همه چيزت رو به خاطر يه نفر از دست بدی ، اما اون

بگه : ديگه نمی خوامت ...

خيلی سخته که دوسش داشته باشی ، اما نتونی باهاش بمونی ...

مرا از یاد خواهی برد، می دانم و من از دیدگان سرد یکروز می خوانم سرود تلخ و غمگین

خداحافظ .

مرا  از یاد خواهی برد و از یادم نخواهی رفت

من این را خوب می دانم که روزی هم ، مرا از خویش خواهی راند و قلبت را که روزی آشیان

گرم عشقم بود خواهی برد.

تو از یادم نخواهی رفت و چشمان تو هر شب آسمان تیره احساس من را نور می پاشد و من

با خاطراتت زنده خواهم بود .

چه غمگینم از این رفتن و از این روزهای سرد تنهایی چه بیزارم ،

مرا از یاد خواهی برد ، میدانم و می دانی ، که از یادم نخواهی رفت.

دوستت دارم

                               يک روز کسی را دوست داری

                                     و روز بعد تنهايی

                                     به همين سادگی !

                        او رفته است  و همه چيز تمام شده است

                          مثل يک مهمانی که به آخر ميرسد

                            و تو به حال خود رها ميشوی

                                   چرا غمگينی ؟

                                اين رسم زندگی است

                            تو نميتوانی آن را تغيير دهی ..

ای عشق واقعی

چگونه ستایشت کنم در حالی که قلبت از محبت بی نیاز است

چگونه ببوسمت وقتی که عشقت در وجودم جاری میشود

بگذار نامت را تکرار کنم نامت زیباست دلنشین است

چه داشته ای که اینگونه مرا تلسم کرده ای

من اینگونه نبودم تو عشق را با من آشنا کردی

تو هوای دلم را با طراوت کردی

زمانی که با تو هستم به آسمان به بیکران برواز میکنم

پس بدان دوستت دارم گرچه پایان راه را نمیدانم

 همه آنچه بايد انجام دهيد بستن گوشهايتان است!
اما اگر سعی كنيد چشمهايتان را ببنديد برای اينكه به

عشق خود پايان بخشيد ، عشق در قالب قطره ای اشك

 بسوی شما باز می گردد و برای هميشه در قلب شما باقی خواهد ماند.