شب براي چيدن ستاره هاي قلبت خواهم آمد.

 بيدار باش من با سبدي پر از بو سه مي آيم

و آن را قبل از چيدن ستاره هاي قلبت

 روي گونه هايت مي كارم تا بداني اي خوبم دوستت دارم.

کاش سهم من از تو دست هايت بود

تا روي چشم هايم مي گذاشتم و فردا را نمي ديدم

لحظه های زندگی به تندی می گذرد ، اما برای آنکه غم دوری و دلتنگی دارد به کندی

می گذرد! آنچه در این لحظه ها می توان یافت زیبایی این دوری بین دو عاشق است!

پاک بودن و مقدس بودن این انتظار است!

دوباره قلم زندگی ام را بر میدارم و دوباره می نویسم از این دوری
 
اما با احساسی متفاوت!

ای عزیز راه دورم بخوان این احساس مرا!

عزیزم به پایان راه بیندیش که بدون شک پایان راه زیباست!

این انتظار تلخ است اما پایانش به شیرینی در آغوش گرفتن ما است!

این پاییز تلخ بهاری دارد ، و این شاخه خشک شکوفه ای دارد!

بیندیش به لحظه ای که من تو را در آغوش خود میفشارم و بر لبان سرخت بوسه

میزنم و اشکهایی که از غم دوری ریخته ای را از روی گونه های نازنینت پاک میکنم!

این جاده طولانی پایانی دارد ، گرچه سفر در این جاده سخت است به پایان راه بیندش

که همین سفر خیلی زیباست! من در انتهای جاده با دسته گل و احساسی پر از

محبت و عشق منتظر تو هستم! به فرشتگان آسمان سپرده ام در این راه دشوار

هوای تو را داشته باشند!عزیزم گریه نکن ، آرام باش ، این لحظه
 
ها مقدس تر از آنچه هست که ما تصور می کنیم!

این لحظه ها به جای گریه شادی دارد ! من هستم ، منتظرت می مانم تا تو برگردی!

چرا باید این لحظه های مقدس و زیبای عاشقی که از دوری ما سرچشمه میگیرد

خدشه دار شود؟ ما باید همت کنیم در این راه عاشقی و این دوری که سرنوشت

مقابل ما قرار داده است ، این دوری رنگ امیدی به زندگی ما باشد!

پایان راه زیباست ، سرچشمه عشق همین جاست!

خدا با ماست ، گرچه معنای واقعی عشق همین جاست!

بگو درد دلت را به من از همان دوردست ها چون من بیشتر از همیشه احساس میکنم

درد دلت را! اینبار می نویسم از شیرینی این فاصله بین ما ، که معنای عشق در

همین فاصله خلاصه میشود! ما عاشق خداییم اما او را نمی بینیم گرچه او همه

جاست است اما ما هنوز عاشق او مانده ایم !!! تو نیز مانند خدا برایم عزیزی گرچه آن

سوی دنیای اما قلبت همیشه در قلب من و در کنارم از محبت و عشق میتپد و مرا

زنده نگه داشته است. عزیزم آرام باش ، به پایان راه بیندیش که

همین دوری خیلی زیباست!

می خندم 

ودر اشکهایم

تورا می جویم

خاطرات شیرین

با تو بودن را

 که چه غریبانه

مرا تنها گذاشتی

 و

 رفتی

 و

 گفتی

 سرنوشت است .....!؟

سر فرو داشت،نمی گفت سخن

نگهش از نگهم داشت گریز

مدتی بود که با من بر سر مهر نبود

آه این درد مرا می فرسود:

((او به دل عشق دگر می ورزد؟!))

گریه سر دادم در دامن او

هایهایی که هنوز تنم از خاطره اش می لرزد

بر سرم دست کشید

در کنارم بنشست

بوسه بخشید به من

لیک می دانستم که دلش با دل من سرد شده است...

 عشق هایی که جان دادن در کنارشان ارزویی شور انگیز است

 اما کدام  معشوق مخاطب راستین چنین عشقی  میتواند باشد؟؟؟

 این عشق ها همواره در فضای مه گون و جادویی اسطوره و افسانه سر گردانند

 ور دردل کلمات شعر و در حلقوم ناله های موسیقی و در روح ناپیدای هنرها

 و یادر خلوت دردمند سکوت و حسرت و خیال و تنهایی چشم براه امدن کسی که

 میدانند نمی اید!!!!!!!!!!!!!!!!

 راستی چرا عشق ها راستند ؟ و معشوق ها دروغ؟!؟

و گرسنگی و تشنگیم را تا وقار و افتخار بالا برده

مگذار توان و استقامتم

از نانی تناول کند و یا از شرابی بنوشد

که خویشتن ناتوانم راوسوسه کند

بگذار گرسنه  گرسنه بمانم

بگذار از تشنگی بسوزم

بگذار بمیرم و هلاک شوم

پیش از ان که دستی بر اورم

و از پیاله  ای بنوشم که تو ان را پر نکرده باشی

یا از ظرفی بخورم که تو ان را متبرک نساخته ای

کسی را که دوست داری،تو را دوست نمي دارد،كسي كه

تو را دوست دارد،تو دوستش نمي داری.اما كسي كه تو

دوستش داري و او هم تو را دوست دارد به رسم و آئين

هرگز به هم نمي رسيد و اين رنج است.

زندگي يعني اين...

هر روز در برابر چشمانم مر دی در آیینه می میرد

مردی که با هر انچه نفس دارد فر یاد می زند فقط تو را می خواهم

بگذار برایت بنویسم که آسمان چشمانم همیشه بارانی است

بگذار بنویسم که بی تو تحمل زندگی چقدر برایم دشوار است

بگذار برای تو بنویسم این روزها چقدر پریشانم

و در آخر بگذار با جمله ای نامه ام  را امضا کنم

تنها آرزوی قلبم بعد از تو مرگ است

 باز صفحه اي سپيد و قلمي سياه در پيش رو دارم و مي نويسم...

 از تو مي نويسم تا بداني که هستم...

 از تو مي نويسم تا بدانم که هستي...

 کلمات چون قطرات زلال باران به روي کاغذ مي ريزند.

 وقتي از تو و براي تو مي نويسم  واژه ها  عطر کل دارند.

 نرم چون حرير و لطيف چون ياس.

حروف عاشقانه بهم مي آميزند و کلمات را شکل مي بخشند.

مي نويسم آنچه را که قلبم فرياد مي زند

آنچه را که خون در رگهايم جاري مي سازد و

 آنچه را که زبان توانايي بيانش را ندارد.

عشق را در تک تک سلولهاي بدنم احساس مي کنم

 گفتی که مرا دوست نداری گله ای نيست

 بين من و عشق توولی فاصله ای نيست

 گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن

 گفتی که نه بايد بروم حوصله ای نيست

 پرواز عجب عادت خوبيست ولی حيف

 تو رفتی و ديگر اثر از چلچله ای نيست

 گفتی که کمی فکر خودم باشم و آنوقت

 جز عشق تودر خاطر من مشغله ای نيست 

 رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت

 بگذار بسوزد دل من مساله ای نيست...   

كسي با سكوتش،

مرا تا بيابان بي انتهاي جنون برد

كسي با نگاهش،

مرا تا درندشت درياي خون برد

مرا باز گردان

مرا اي به پايان رسانيده

- آغاز گردان !

افسوس...

آن زمان که بايد دوست بداريم کوتاهي ميکنيم

آن زمان که دوستمان دارند لجبازي ميکنيم

و بعد...

براي آنچه از دست رفته آه مي کشيم

می خواهم بمیرم ،

نه اینکه قلبم از کار بایستد و تنم سرد شود و با خاک یکسان شوم

می خواهم بمیرم ،

نه اینکه هیچ صدایی به گوشم نرسد و هیچ خورشیدی بر من

نتابد و از دیدن ماه وستارگان کور باشم

می خواهم به مرگی کاملأ غیرعادی بمیرم

روییدن دانه

غروب خورشید

ابری شدن آسمان

می خواهم نیست شوم تا در دنیایی دیگر ظاهر شوم :

دنیایی که مزه ی آن را کاملأ نچشیدم

دنیایی که در آن همه چیز عادی باشد

جز وحشت از نیستی

جز درماندگی

جز تنهایی ......

عشق یعنی دیده بر در دوختن،عشق یعنی در فراقش سوختن...