گفتند ستاره ها را نمی توان چید...

آنان که باور کردند حتی دستی برای چیدن ستاره ها دراز نکردند...

اما...

اما باور کن...

 که من به سوی دورترین ستاره ها دست یافتم و با این که دستانم تهی ماند...

چشمانم لبریز ستاره شد......

        عشق تو مرا

                    از سر بازی نیست

  و یا ورقی

     که در لحظه دلتنگی

                        خود را با آن

سر گرم کنم

            بانوی من

               مرا

چاره ای جز عشق تو نیست

  می میرم از پا میفتم

 به تو گفتم خودمو میکشم و پر میزنم تو آسمونا

 بگو گفتم یا نگفتم

 به تو گفتم زنده ام با نفس خیال چشمات

 بگو گفتم یا نگفتم

 چشاتم تنهام گذاشتند

 حالا من موندم و اشک و بغض و آه و عکس پاره ی تو  و من

 بگو گفتم یا نگفتم ...

 مگه بهت نگفته بودم، بی تو روزگار من تیره و تاره

 حالا یادگار من، بعد سفر کردن تو طناب داره

 دیگه جون نداره دستام، آخره قصه رسیده

 عطر تو مثل نفس بود، واسه این نفس بریده

اون روزای عاشقونه مال تو،این شبای بی قراری مال من

منم و حسرت با تو ما شدن،تویی و بدون من رها شدن

آخر غربت دنیاست مگه نه؟ اول دوراهی آشنا شدن...

عشق را می گویم

باید این حادثه را از نگه سبز تو آغاز نمود

عشق را باید از زمزمه چشمان تو،با واژه ی احساس سرود

و در این قدرت دریایی تو،کشتی طوفان زده را در دل امواج سپرد.

به تب حادثه غرق شدن،

مردن و آغاز شدن،

به هم آوایی قلب دو پرنده،

به سبک بالی اوج دل سپردن،

به شب هم نفسی راغب پرواز شدن...

آری عشق را باید ابراز نمود

                                  عشق را باید گفت...

زيباترين تصويري که در زندگانيم ديدم نگاه عاشقانه و معصومانه تو بود.

زيباترين سخني که شنيدم سکوت دوست داشتني تو بود.

 زيباترين احساساتم گفتن دوست داشتن تو بود.

زيباترين انتظار زندگيم حسرت ديدار تو بود.

 زيباترين لحظه زندگيم لحظه با تو بودن بود.

زيباترين هديه عمرم محبت تو بود.

 زيباترين تنهاييم گريه براي تو بود.

 زيباترين اعترافم عشق تو بود.