و پروردگار صبح را آفريد

صبح سرد،صبح يخبندان را

صبح جنگ،صبح تير باران را

صبح خون،صبح مرگ…

تا روزي

پروردگار خورشيد گرم

صبحي آفريد به معناي پاكي

صبحي سفيد

و آنقدر لطيف

خارج از گويايي لمس

صبح سحر،صبح من

و من بيست سال در جستجوي او

ليك…

 از آوردن برق امیدی در نگاه من، از برانگیختن موج شعفی در دل من عاجز است.

تو می‏دانی و همه می‏دانند که شکنجه دیدن به‏خاطر تو، زندانی شدن

برای تو و رنج بردن به‏پای تو تنها لذت بزرگ زندگی من است.

از شادی توست که برق امید در چشمان خسته‏ام می‏درخشد

و از خوشبختی توست که هوای پاک سعادت را در ریه‏هایم احساس می‏کنم.

نمی‏توانم خوب حرف بزنم، نیروی شگفتی را که در زیر این کلمات ساده

و جمله‏های ضعیف پنهان کرده‏ام، دریاب! دریاب!

من ترا دوست دارم، همه‏ی زندگی‏ام، همه روزها و شب‏های زندگی‏ام،

هر لحظه از زندگی‏ام بر این دوستی شهادت می‏دهند.

شاهد بوده‏اند و شاهد هستند.

آزادی تو مذهب من است، خوشبختی تو عشق من است. آینده تو آرزوی من است.

يقين داشتم كه عاشقم

در آتش عشق دود شدم

آسماني بغل كردم

به بزرگي علاقه‏ام

در گرداب عشق فرو رفتم

دريايي سياحت كردم

به عمق احساسم

در طبيعت عشق پراكنده شدم

جنگلي رويانيدم

به پر پشتي گيسوانت

با اين همه تكه پاره شدن‏ها

باز هم شك نكردم

باز هم يقين دارم كه عاشقم

از اعماق وجودم

با تمامي روحم.

كاش مي‏شد تنديسگر باشم

دفترم را ورق مي‏زنم

روزي كه خواهم دانست

كه تو نيز مرا دوست مي‏داري

ديگر بي‏تابي نخواهم كرد

ديگر بي‏خواب نخواهم ماند

ديگر شعر نخواهم سرود

ديگر در باغچه گلهاي شمعداني صورتي

به ياد زيبايي تو نخواهم كاشت

ديگر در سوز پاييز مقابل پنجرة اتاقت

منتظر نخواهم ايستاد

چون…

  به همه خواهم گفت

  به نسیمی که گذر خواهد کرد ،

  به شهابی که درخشید به شب ،

  به شب روشن پاک ،

  به سپیدار بلند ،

  به پرستو ،

  که غمگین ترک کند لانه ی خویش ،

  به همه خواهم گفت ،

                             ***

  به شرابی که به پیمانه تو می رقصد ،

  و ترا مست کند شب همه شب ،

  من به هر کوچه که تو می گذری ،

  کوچه هایی که پر از خاطره است ...

  به همه خواهم گفت :

                            که ترا دوست دارم ، ترا دوست دارم