بشنو مهربانم

اين آوايي ظريف را

كه از اندوهي

وحشي و سكوت

برانگيخته

نگاهي كه حكايت

از سياهي پربيم

حرف تو

دارد

اين نواي لطيف

كه همواره

تو را

به خاطرم مي آورد

شعر امروز من

بازهم

از آن تو

ولي فردا..

غمگين و بي غيرت

انگار

مني نيست .

و امروز امدم

تا كوچك رنگي به شعله فانوس احساس دهم

" در پيكران زندگي دو چيز افسونم كرد

ابي اسمان و خدا

ابي اسمان را مي بينم

و مي دانم كه نيست

خدا را مي بينم

و مي دانم كه هست "

و من

افزون بر اين دو

خوب من

تو را نمي بينم و مي دانم

كه خداي بودن

نبودن تو را حكمتي ست

من در اسمان ابي

از خدا

فقط تو را خواستم و

نه هيچ .

از خودم حرفي ندارم

اينكه بگويم چيزي از من نيست

انگيزه ايست

روشن كه در خلوت سحر

خودت برايم يافتي

من چيزي نيستم غير از تو

كمي فكر كن

ببين!

اين من همانست

باور كن

وقتي نيستي

گويا هوا باراني ست

وقتي نيستي اين من هم نيست .

دلــــــــم نمی خواهد

هیچکس بفهمد

همانطور که خواسته بودی

تنهــــــــــا شدم

و امـــروز

هیچ آوایی نمی آید

از آن...

 که هــــــر روز

به انتظــار بــاران بود

و باز ساکت و آرام

می گــریم

و می گـــــویم

ابــریست

امروز

 منتظــــــر باران باش

او تنهـــا می آید .

زندگي مثل به قاصدك مي ماند

كه هر روز

هر پره اش به هوا مي رود

نفس من و تو

نازك پره هاي قاصدك را به دنيا وادار مي كند

به خاطرم هست

اولين گل قاصدك را من به دل تو سپردم

و ارام

هر ريز پره را در دل من عاشق

از جا بركندي !

دست تو نبود

قاصد من لحظه به لحظه

هر پره را از غنچه دل من جدا كرد

و من هيچ

در همين خودم خلاصه شدم

از اين قاصدك پرپر شده

تنها

دل به جاي ماند .

به يادم باش

هر زمان كه تنها،

تنها شدي

و به فكر تنهايي من باش

به خاطر داشته باش

هر زمان كه

رفتم

و به فكر اشك من

وقت رفتن تو

و به ياد داشته باش

هر زمان كه عقربه هاي زمان

پي هم گذشتند

و منتظر

بي نهايت به تهي رسيدي

و به فكر

انتظار خالي از تو

در من باش .

امروز

لحظه هايي كه بي تو

سر مي كنم

شب و روزهايي كه ؛

نفس مي كشم

گناهكارم

كه چرا از تو دورم

نوشتم

و از همان اول براي تو

عهد بستم

كه اگر نمي بستم

بهتر از اينكه ببندم و

و فادار نباشم

و اين يك تذكر

به شما ... قشنگم

اگر عهدي بستم

تا نهايت

همپاي خوب و بد

اشك و خنده

آب و آتش باهم